Inauguracja roku szkolnego 2026/2027

Inauguracja roku szkolnego 2026/2027
w Szkole Podstawowej im. Emilii Sczanieckiej w Szczańcu

1 września 2026 roku w Szkole Podstawowej im. Emilii Sczanieckiej w Szczańcu odbyła się uroczystość rozpoczęcia nowego roku szkolnego. O godzinie 8.00 uczniowie oraz nauczyciele i rodzice uczestniczyli we Mszy Świętej w kościele parafialnym. Eucharystię
w intencji całej społeczności szkolnej odprawił i okolicznościową homilię wygłosił ks. Dariusz Siek – proboszcz parafii pw. św. Anny.

Następnie uczniowie, rodzice, nauczyciele, pracownicy szkoły
oraz zaproszeni goście zgromadzili się w świetlicy szkolnej,
by wziąć udział w apelu. O godzinie 9.00, w obecności
pocztu sztandarowego wszyscy zgromadzeni uroczyście
odśpiewali hymn narodowy.

Po tej podniosłej chwili pan dyrektor powitał uczniów, rodziców
oraz nauczycieli i pracowników szkoły, a w sposób szczególny przybyłych gości. Następnie zaprosił do mikrofonu zastępcę wójta Gminy Szczaniec – panią Monikę Wendorff-Rygas, która w związku
z 87. rocznicą wybuchu II wojny światowej przypomniała,
abyśmy pamiętali o tych, którzy walczyli o wolność naszej Ojczyzny.

W drugiej części uroczystości pan dyrektor przedstawił kierunki realizacji polityki oświatowej, które będą miały wpływ na pracę szkoły w nadchodzących miesiącach, a które określiło nam Ministerstwo Edukacji Narodowej. Zaznaczył, iż wyznaczone priorytety odpowiadają na aktualne wyzwania edukacyjne
i społeczne oraz stanowią spójne rozwinięcie założeń Reformy26. Kompas Jutra. Ich celem jest wspieranie szkół i placówek
w tworzeniu środowiska edukacyjnego, które jednocześnie stawia wymagania, wspiera rozwój i zapewnia bezpieczeństwo uczniom.

Po nakreśleniu kierunku, w którym będziemy podążać w tym roku, pan dyrektor powitał pierwszoklasistów oraz przedstawił kadrę pedagogiczną. Otwierając nowy rok szkolny, przypomniał,
że w ciągu najbliższych dziesięciu miesięcy telefony będą zostawały w domach, więc będziemy mieli więcej czasu,
by spojrzeć na siedzących obok nas kolegów i koleżanki.
Życzył, by wszyscy dotarli do celu i poczuli radość
z dobrze wykonanego zadania! 

Na koniec poprosił delegację uczniów oraz panią zastępcę wójta Gminy Szczaniec o złożenie kwiatów i zniczy
pod pomnikiem poległych na frontach II wojny światowej.

Po zakończeniu apelu uczniowie udali się do gabinetów
na spotkanie z wychowawcami.

DZIĘKUJEMY!

25 czerwca 2026 r. posiedzenie rady pedagogicznej rozpoczęło się nietypowo. Nauczyciele i pracownicy szkoły zgromadzili się w świetlicy szkolnej,
by uhonorować byłą dyrektor szkoły – panią Annę Marciniak,
która w mijającym roku szkolnym nabyła prawa emerytalne.

Był to też czas, by podziękować za współpracę naszej koleżance emerytce – Krystynie Walkowiak – która w roku szkolnym 2025/2026 pracowała z nami, zajmując się najpierw uczniami z klasy III, a później pierwszoklasistami.

Pani Krystynie podziękowaliśmy następującymi słowy: 

Kochana Krysiu!

 Mówi się, że „nie ma ludzi niezastąpionych…”

Jaki to banał mogliśmy się przekonać, gdy odchodziłaś na emeryturę,
bo nikt nie był w stanie zastąpić Ciebie,
gdy trzeba było mówić z odwagą o sprawach ważnych dla nauczycieli.

Zawsze byłaś głosem rozsądku, osobą znającą się na prawie oświatowym,
a jednocześnie wrażliwcem czułym na krzywdę drugiego człowieka.

I to się nie zmieniło!

Po raz drugi przekonaliśmy się, że obiegowe powiedzenie jest banałem,
gdy okazało się, że potrzebujemy doświadczonej nauczycielki,
która weźmie pod swoje skrzydła dzieci z klasy III, a później z klasy I,
gdy ich wychowawczynie musiały zadbać o swoje zdrowie.

Cieszymy się, że do szkoły wracałaś jak do siebie.

Ile Cię to kosztowało, wiesz tylko TY,

ale wiedz, że dla nas był to dobry czas,

za który całym sercem Ci dziękujemy.

Wierzymy, że był to też owocny czas dla uczniów klas III i I.

Dziękujemy za Twój patriotyzm,
za Twoje niezłomne biało-czerwone serce,
które bije w rytm „Mazurka Dąbrowskiego”.

Pamiętaj, że to nie Ty masz się zmieniać…

Pamiętaj też, że zawsze masz wśród nas swoje miejsce,

bo jesteś jedną z nas.

Życzymy Ci ludzkiej życzliwości, rodzinnej miłości,

Zdrowia i Bożej troski.

 

W tym roku szkolnym przyszło nam też pożegnać panią psycholog – Adriannę Książek, która była w naszej kadrze przez ostatnich dziesięć miesięcy. Każdy człowiek czegoś nas uczy, a tym samym ubogaca. I za to wzajemne ubogacanie się, za wspólną drogę z serca pani Adzie dziękujemy.


Ada –
każdemu dziecku z oddaniem pomaga,

a gdy jest taka potrzeba, doradza komu trzeba.

 

Ado!

W swojej profesji każdego dnia zdobywasz nowe doświadczenia,
poznajesz ludzkie historie (niestety często te smutne i bolesne),

a w dzisiejszych czasach ten bagaż życiowych doświadczeń

powiększa się w zatrważającym tempie.

Mimo młodego wieku dźwigałaś go z odwagą.

Zarówno Ty, jak i my doskonale wiemy,

że drogi ludzkiego życia bywają czasem szerokie, a czasem wąskie,

czasem proste, a czasem kręte.

Bywa, że idziemy swobodnie z górki,

ale przychodzi czas, że musimy z mozołem wspinać się na szczyty.

Czasem wiatr nas popycha, ale są dni, gdy wieje nam w oczy.

Fragment naszej życiowej drogi przeszliśmy razem –

my z Tobą, Ty z nami.

Mamy nadzieję, że był to dla Ciebie wartościowy czas.

Jesteśmy przekonani, że wspólnie stworzyliśmy coś dobrego dla naszych uczniów i za to dzisiaj Ci dziękujemy.

Życzymy Ci, byś na drodze swojego życia spotykała życzliwych ludzi,

by Twoja kariera zawodowa usiana była sukcesami,

skrojonymi na miarę Twoich możliwości.

Z całego serca życzymy Ci także szczęścia w życiu osobistym.

 

 

ANNA MARCINIAK I EMERYTURA? AŻ TRUDNO W TO UWIERZYĆ…

25 czerwca 2026 r. posiedzenie rady pedagogicznej rozpoczęło się nietypowo. Nauczyciele i pracownicy szkoły zgromadzili się w świetlicy szkolnej,
by uhonorować byłą dyrektor szkoły – panią Annę Marciniak,
która w mijającym roku szkolnym nabyła prawa emerytalne.
I choć trudno w to uwierzyć, takie są fakty.

Jak zwykle w takich okolicznościach pojawiły się kwiaty, pamiątkowe kartki okolicznościowe oraz specjalnie na tę okazję ułożone wierszyki i życzenia.

 

Anka – to nie imię… Anka – to styl życia!

 

A – jak Artystka i to przez wielkie A,

Potwierdzi to ten, kto Ankę zna.

Potrafi malować, a jej zajawką jest origami.

Składała je z dziećmi i sama pasjami.

Zaśpiewa też altem mocnym i soczystym

piosenkę rubaszną i hymn uroczysty.

 

N – jak Nauczycielka informatyki i matematyki.

A królowej nauk może uczyć tylko królowa

na każde wyzwanie zawsze gotowa.

I Anka (choć bez korony) królową była,

bo szkołą przez trudne lata covida bezpiecznie rządziła.

 

K – jak Kociara, bo kocha koty,

ich zabawy, zwyczaje i codzienne psoty.

Gdy czas relaksu, gdy wykonana robota,

w zaciszu domu bierze na kolana swojego kota.

Rzec więc by można, bez zbędnej przesady:

„Ma kota na punkcie kota” – nie ma na to rady.

 

A ostatnie dość dużą pojemność ma:

A – jak Alergiczka, bo ma alergię,

która (niestety) często wysysa z niej energię.

A – jak Aktywna Babka (daję na to słowo),

bo lubi każdą wyprawę pieszą i rowerową.

A – jak Ambitna Osoba,

niejedno wyzwanie podjąć gotowa.

A – jak Atrakcyjna Kobieta,

która na modzie i stylu się zna,

a ma to wkodowane w swoje DNA.

 

Aniu!

Dziś gratulujemy Ci zdobycia najważniejszego awansu w karierze

–zostajesz Dyrektorem Własnego Czasu!

Niech każdy dzień przynosi Ci mnóstwo radości i swobody,

a wszystkie poranki mijają bez budzika,

chyba, że będzie to puchaty budzik na czterech łapkach…

Ciesz się życiem, bo słyszeliśmy od bardziej doświadczonych,
że zaczyna się ono po 60-tce.

Teraz już nic nie musisz, teraz wszystko możesz!

Niech otaczają Cię życzliwi, sympatyczni ludzie,

a miłość Twoich najbliższych będzie dla Ciebie paliwem życiowym.

Pamiętaj, że mury tej szkoły, Twojej szkoły,

są dla Ciebie zawsze przyjazne, a jej drzwi stoją otworem.

 

DZIĘKUJEMY!

 

Wycieczka klasy trzeciej do Wrocławia

Dnia 12 czerwca 2026 roku klasa trzecia uczestniczyła w wycieczce szkolnej do Wrocławia. Wraz z wychowawczynią, p. Jolantą Karcz oraz p. Anną Świątek stawiliśmy się o godzinie 6.45 na zbiórce. Wyjechaliśmy spod szkoły o godzinie 7.00
i wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani.
Naszą przygodę rozpoczęliśmy od przejazdu gondolą Polinka.
Było to dla nas nowe i ciekawe doświadczenie. Następnie udaliśmy się do Zoo, którego zwiedzanie zapoczątkowała wizyta
w Afrykarium. Zobaczyliśmy tam wiele ciekawych gatunków ryb. Podziwialiśmy ryby rafy koralowej, rekiny, różne gatunki płaszczek oraz wiele innych egzotycznych mieszkańców świata podwodnego.
Z dużym zaciekawieniem z bliska obserwowaliśmy zwierzęta pływające nad naszymi głowami w podwodnym tunelu.
Następnie udaliśmy się na spacer po wrocławskim Zoo. Zobaczyliśmy wiele ciekawych zwierząt, między innymi słonie, żyrafy, hipopotamy, małpy, pawiany. Po wyjściu z Zoo przeszliśmy do Przystani Zwierzynieckiej, gdyż kolejnym punktem naszej wycieczki
był rejs statkiem po Odrze, podczas którego podziwialiśmy panoramę miasta. Po pełnym wrażeń rejsie, udaliśmy się na obiad. Posileni i pełni nowej energii wyruszyliśmy na zwiedzanie największej w Polsce makiety kolejowej w Polsce. Przedstawia
ona Wrocław oraz Dolny Śląsk. Najbardziej zachwyciły nas poruszające się pociągi i samochody oraz tysiące małych figurek ludzi, wśród których odnajdywaliśmy wiele zabawnych scenek
i szczegółów. Dodatkową atrakcją były zmiany dnia i nocy
oraz „prawdziwa” burza. Czuliśmy się, jak w miniaturowym świecie.
W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w Mcdonalds,
gdzie mogliśmy coś zjeść i odpocząć. Wkrótce okazało się,
że to nie koniec atrakcji … Nasz autokar uległ małej awarii
i konieczna była wizyta w warsztacie samochodowym,
który okazał się dużym, ogrodzonym placem, więc oczekując
na naprawienie awarii mogliśmy się wspólnie pobawić.
Mimo nieprzewidzianych trudności, wszyscy zachowaliśmy dobry humor, pamiętaliśmy o zachowaniu kultury oraz bezpieczeństwa
i bezpiecznie wróciliśmy do domu.
Powrót z wycieczki nastąpił około godziny 22.00.
Wyjazd był bardzo udany, dostarczył wielu ciekawych doświadczeń oraz niezapomnianych wrażeń. Spędziliśmy razem miło czas
i wróciliśmy z mnóstwem pięknych wspomnień.