ŁĄKA KWIETNA

21 maja 2026 roku w naszej szkole odbyła się mała uroczystość,
w której wzięli udział przedstawiciele społeczności uczniowskiej,
kadry pedagogicznej oraz zaproszeni goście
z panem wójtem Maciejem Sieńkowskim na czele.

Event poprowadził Samorząd Uczniowski.

Na łąkę trzeba iść rano
Kiedy jeszcze jest rosa
Cichutko przystanąć
I słuchać
Jak brzęczy pszczoła jak bąk a jak osa
Patrzeć jak skrzydła motyli
Zamykają się i otwierają
Jak mała biedronka
Na łódce z listka płynie
Po zielonym kołysaniu
A potem trzeba się pochylić
Nad każdym kwiatem
I zapytać jak mu na imię.
Mieczysława Buczkówna „Łąka” ]

W pięknym wierszu pt. „Łąka” Mieczysława Buczkówna kieruje naszą uwagę
na świat roślin i zwierząt zamieszkujących to środowisko. Podmiot liryczny zachęca, byśmy szczególnie o świcie przyjrzeli się uważnie życiu
owadów i roślin na łące.

A w pobliżu naszej szkoły przy ulicy Jana Kochanowskiego powstał
taki mikroświat, który możemy podziwiać o każdej porze dnia.
To nasza
łąka kwietna.

Powstała ona z inicjatywy nauczycielki biologii, chemii i przyrody – pani Marzeny Majdy-Pokrywczyńskiej, która podzieliła się swoim pomysłem z panem dyrektorem Jackiem Melnykiem. Dzięki współpracy udało się sfinalizować dość oryginalny, ale jakże piękny pomysł.

Przedsięwzięcie zostało zrealizowane dzięki sponsorom: Nadleśnictwu Babimost
oraz Fundacji Pszczeli Sad. Serdecznie dziękujemy Państwu za przekazanie funduszy, które umożliwiły zakup roślin oraz przygotowanie tablicy informacyjnej. Szczególne słowa wdzięczności kierujemy pod adresem pana Marka Bocka oraz państwa Teresy i Grzegorza Sikucińskich.

Nasza łąka kwietna ma konkretny kształt i wymiar, a swój wygląd zawdzięcza państwu Kamili i Łukaszowi Jednorowiczom, którzy pomogli wybrać rośliny
i zaprojektowali ich układ na tym skrawku ziemi. Dziękujemy, że znaleźli Państwo czas, by stworzyć projekt skrojony na miarę.

Dziękujemy panu Markowi Walkowiakowi za ziemię pod nasze rośliny,
panu Oskarowi Dmytryszynowi za korę drzewną, a uczniom klasy VII
za prace przy przygotowaniu gruntu pod nasadzenia.

Nasze podziękowania kierujemy także na ręce pana Henryka Butwiłowskiego,
który od wielu lat współpracuje z naszą szkołą i zawsze służy pomocą
(zwłaszcza wtedy, gdy potrzebujemy artystycznego wsparcia). Dziękujemy Panu za przygotowanie tablicy informacyjnej, dzięki której wszyscy będą mogli dowiedzieć się, jakie rośliny porastają naszą łąkę kwietną.

Mamy nadzieję, że to, co piękne, zostanie przyjęte z radością i będzie uszanowane, jako miejsce zamieszkania wielu zachwycających wyglądem i pożytecznych owadów.

OTWARCIE POKOJU CISZY

Nasza noblistka Wisława Szymborska w wierszu „Trzy słowa najdziwniejsze” napisała:

Kiedy wymawiam słowo Przyszłość,
pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.

Kiedy wymawiam słowo Cisza,
niszczę ją.

Kiedy wymawiam słowo Nic,
stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie.

26 września 2025 r. w naszej szkole odbyła się niecodzienna uroczystość, podczas której zatrzymaliśmy się i skupiliśmy na słowie „cisza”.
Rzadko możemy doświadczyć ciszy absolutnej, bo nawet jeśli wszystko umilknie dookoła, to słyszymy swój własny oddech i bicie swojego serca.
Ale cisza jest doświadczeniem nie do przecenienia zwłaszcza w dzisiejszym zabieganym świecie.

Cisza to słowo,
które ma moc niezwykłą.
Nie każdy jego znaczenie
do głębi przeniknął.

W ciszy rodzą się pomysły,
w ciszy odpoczywają umysły.
Cisza daje wytchnienie
i nerwów ukojenie.

W ciszy więcej usłyszysz
(niż by się na pozór wydawało),
więc nie krzycz, nie hałasuj,
wtul się w ramiona ciszy,
a Ktoś na pewno Cię usłyszy.

Gdy zmęczą Cię szkolne krzyki,
gdy potrzebujesz chwili skupienia,
przyjdź do pokoju ciszy –
Twojej oazy wytchnienia.

Tak w wierszu napisanym na tę okoliczność przedstawiciel Samorządu Uczniowskiego oraz przedstawicielka Młodzieżowej Rady Gminy powitali wszystkich zgromadzonych, a zgromadziliśmy się w kameralnym gronie.
Nie używaliśmy mikrofonów ani głośników, ponieważ celem tej uroczystości było otwarcie Pokoju Ciszy. Powstał on z inicjatywy uczniów,
a jego wyremontowanie i wyposażenie było możliwe dzięki funduszom przekazanym przez Radę Rodziców, Młodzieżową Radę Gminy
oraz Samorząd Uczniowski.
W uroczystości wzięli udział dyrektor szkoły – pan Jacek Melnyk,
Wójt miny Szczaniec – pan Maciej Sieńkowski oraz przedstawicielka
Rady Rodziców – pani Marzena Pauluβen, przedstawiciele Samorządu Uczniowskiego, Młodzieżowej Rady Gminy, przewodniczący klas I-VIII
oraz uczniowie klas IV i V.
Po symbolicznym rozwiązaniu wstążki i otwarciu drzwi Pokoju Ciszy zgromadzeni mogli wejść do jego wnętrza i przekonać się,
jakie atrakcje kryją się w jego wnętrzu.
Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy przyczynili się do powstania takiego miejsca i mamy nadzieję, że Pokój Ciszy będzie nam wszystkim dobrze służył.

SŁODKI KIERMASZ DLA EMILKI

30 kwietnia 2025 r. w naszej szkole przeprowadzona została akcja charytatywna „Słodki kiermasz dla Emilki”, podczas której zbieraliśmy pieniądze
dla chorej na nowotwór złośliwy Emilii Urbaniak. W przygotowanie akcji zaangażowali się wolontariusze klubu MocnoPomocni i przedstawiciele Samorządu Uczniowskiego wraz z opiekunkami, a także Rodzina Emilki. Zaangażowanie tych osób było nieocenione, ale akcja nie odbyłaby się,
gdyby nie pomoc wielu Rodziców naszych uczniów, którzy upiekli ciasta, babeczki, donuty oraz wykonali deserki z galaretki.

Wszyscy uczniowie mieli możliwość zakupienia ciasta i tym samym zasilenia konta zbiórki dla Emilki. Po zakończeniu akcji pieniądze zostały przeliczone
i okazało się, że zebraliśmy
2645,32 złotych. Ta kwota pokazuje,
jak ogromne i wrażliwe serca mają nasi wychowankowie oraz ich Rodzice.
Po raz kolejny okazało się, że 3 złote to nie tak dużo, a jednak tak wiele!
Razem możemy góry przenosić.

Wszystkim, którzy odpowiedzieli na apel i w jakikolwiek sposób włączyli się
w akcję, SERDECZNIE DZIĘKUJEMY!

Szczególne podziękowania kierujemy do trzech dziewczynek: Julii z klasy I
oraz Agaty i Karoliny z klasy III. Nasze uczennice wykonały składanki origami
z papieru i sprzedawały je mieszkańcom Szczańca. Zarobione w ten sposób pieniądze postanowiły przekazać na leczenie Emilki. Piękne serca, wielki gest, duma dla rodziców, radość dla nauczycieli i wychowawców
oraz wspaniały przykład dla rówieśników.

W związku z tym, że zbiórka pieniędzy dla Emilki osiągnęła pułap 100%,
Rodzice oraz Rodzina Emilki postanowili, że całą kwotę ze „Słodkiego kiermaszu” przekażą na leczenie Brunona Słoneckiego – małego mieszkańca Szczańca. Ten gest pokazuje, że dobro rodzi dobro i że dzieją się cuda.

Ufamy, że zbiórka dla małego Brunona również zakończy się sukcesem,
że nazbieramy 100 % potrzebnej do leczenia kwoty.

Pamiętajmy, złotówka dla jednej osoby, to nie jest dużo. Jeżeli 100 osób wpłaci
po jednej złotówce, na koncie pojawi się 100 złotych… Otwórzmy nasze serca, otwórzmy portfele, podzielmy się dobrem. Dobro zawsze wraca.