Święto liczby π

14 marca przypada święto liczby π. Liczba π jest jedną z pierwszych odkrytych przez człowieka liczbą niewymierną.
Międzynarodowy Dzień Liczby Pi można celebrować na różne sposoby. Uczniowie naszej szkoły wraz z nauczycielkami matematyki wykonali Miasto π, Kosmiczne Miasto π, a także parkietaż.

Zapraszamy na fotorelację.

Lekcja techniki w stolarni

1 lutego 2024r. uczniowie klasy V w ramach  lekcji techniki odwiedzili
miejscową stolarnię u państwa Bejma. Celem wycieczki było poznanie
pracy stolarza i jego wytworów oraz maszyn i narzędzi stolarskich.
Pan Bejma opowiedział nam o historii warsztatu prowadzonego rodzinnie wraz z ojcem. Przedstawił nam jak przygotowuje się drewno, z którego wykonuje się meble, schody, czy drzwi. Pokazał nam różne gatunki drewna oraz okleiny do wykańczania mebli. Gospodarz z zaciekawieniem opowiadał nam o maszynach, na których wykonywane są prace w obróbce drewna
i przygotowuje się poszczególne elementy. Dowiedzieliśmy się również,
że w tej stolarni powstają elementy renowacji budynków.
Uczniowie serdecznie podziękowali panu Romualdowi Bejma
za poświęcony czas i przekazaną wiedzę, która rozbudziła ciekawość
dzieci .Niewątpliwie była to interesująca lekcja, zapoznająca uczniów
z ginącym już zawodem, mającym bardzo długą tradycję w Polsce.

PRZYPADEK MIKOŁAJA Ś.

5 stycznia uczniowie klas: trzeciej, czwartej i piątej wybrali się na poszukiwanie świątecznego klimatu do Teatru Animacji w Poznaniu.

Z ogromnym zaciekawieniem obejrzeli świąteczny musical, pełen niezwykłych zwrotów akcji, zabawnych nieporozumień i znanych wszystkim bohaterów Bożego Narodzenia, którzy musieli zmierzyć się z nie lada wyzwaniem… Został jeden dzień do Świąt, a Szef Wszystkich Szefów, Święty Mikołaj stracił pamięć! Nie wie kim jest, nie wie gdzie jest i po co, a dopóki sobie tego nie przypomni, Święta na całym świecie stoją pod znakiem zapytania! Na ratunek Mikołajowi w te pędy ruszyły jego dzielne Elfy, zapraszając do pomocy m.in. takie postaci, jak Stary Piernik, nieco sfrustrowany swoim miejscem w zaprzęgu renifer (bynajmniej nie Rudolf), znoszona Skarpetka, marząca, by być tą świąteczną i pełną prezentów, a nawet różnej maści chóry: pierogów, śledzi czy orzechów włoskich.

W przypadek Mikołaja angażuje się niezliczona ilość bożonarodzeniowych istot i na szczęście, jak to w takich historiach bywa, wszystko kończy się dobrze, a Mikołaj wraz z przyjaciółmi i całą zgromadzoną w teatrze widownią, przypominają sobie, w czym tak naprawdę tkwi duch i magia Bożego Narodzenia. I niekoniecznie chodzi tu o prezenty!

Spektakl wypełniały piosenki, nawiązujące do świetnie wszystkim znanych szlagierów, a także te zupełnie nowe i od razu wpadające w ucho. W tej opowieści nie sposób było się nudzić, a z teatru wyszliśmy z sercem przepełnionym świątecznym ciepełkiem. Zwłaszcza, że po spektaklu czekało nas niezwykle miłe spotkanie z aktorami Teatru Animacji, którzy opowiedzieli nam o kulisach powstania spektaklu i oprowadzili po teatralnych zakamarkach.

Pełni wrażeń, w świątecznym nastroju wróciliśmy do domów, by 6 stycznia dołączyć do orszaku Trzech Króli!

 

Kulturalny krok w nowy rok

3 stycznia 2024 roku uczniowie z klas szóstej, siódmej oraz ósmej udali się
do Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. Obejrzeli tam sztukę „Opowieść wigilijna”
wg książki Charlesa Dickensa.

Któż z nas nie zna tej historii, która co roku powraca do nas w okolicach
Bożego Narodzenia wraz ze swoim przesłaniem…

Na własne oczy zobaczyliśmy przemianę skąpca Ebenezera Scrooge’a zachodzącą w czasie nocy wigilijnej. Temu nielubiącemu ludzi samotnikowi ukazuje się duch zmarłego wspólnika, który ostrzega go przed skutkami życia, jakie wiedzie.
Ta wizyta ma uchronić Scrooge’a przed podobnym losem… Ebenezer, początkowo nieufny, zmienia zdanie pod wpływem wizyt kolejnych duchów: Ducha Dawnych Świąt Bożego Narodzenia, Ducha Obecnych Świąt i Ducha Świąt przyszłych. Pokazują one bohaterowi sceny z jego życia przeszłego, teraźniejszego
i przyszłego.

Ta poetycka przypowieść o starym, zgorzkniałym skąpcu prowokuje
do odpowiedzi na pytanie: na czym polega szczęśliwe życie? A może raczej–
na czym ono z pewnością nie powinno polegać?

Sztuka powstała dzięki pracy wielu ludzi, a wśród nich znaleźli się:
Andrzej Ozga (reżyseria, adaptacja i teksty piosenek),
Marek Zalewski (muzyka),
Tomasz Tworkowski (choreografia),
Tatiana Kwiatkowska (scenografia),
Monika Sidor (reżyseria światła),
Arkadiusz Malinowski (realizacja nagrań),
Beata Chorążykiewicz (asystent reżysera).

Wszyscy pełni pozytywnych wrażeń wrócili do domu. To było udane,
kulturalne wejście w nowy rok.