25 czerwca 2026 r. posiedzenie rady pedagogicznej rozpoczęło się nietypowo. Nauczyciele i pracownicy szkoły zgromadzili się w świetlicy szkolnej,
by uhonorować byłą dyrektor szkoły – panią Annę Marciniak,
która w mijającym roku szkolnym nabyła prawa emerytalne.
Był to też czas, by podziękować za współpracę naszej koleżance emerytce – Krystynie Walkowiak – która w roku szkolnym 2025/2026 pracowała z nami, zajmując się najpierw uczniami z klasy III, a później pierwszoklasistami.
Pani Krystynie podziękowaliśmy następującymi słowy:
Kochana Krysiu!
Mówi się, że „nie ma ludzi niezastąpionych…”
Jaki to banał mogliśmy się przekonać, gdy odchodziłaś na emeryturę,
bo nikt nie był w stanie zastąpić Ciebie,
gdy trzeba było mówić z odwagą o sprawach ważnych dla nauczycieli.
Zawsze byłaś głosem rozsądku, osobą znającą się na prawie oświatowym,
a jednocześnie wrażliwcem czułym na krzywdę drugiego człowieka.
I to się nie zmieniło!
Po raz drugi przekonaliśmy się, że obiegowe powiedzenie jest banałem,
gdy okazało się, że potrzebujemy doświadczonej nauczycielki,
która weźmie pod swoje skrzydła dzieci z klasy III, a później z klasy I,
gdy ich wychowawczynie musiały zadbać o swoje zdrowie.
Cieszymy się, że do szkoły wracałaś jak do siebie.
Ile Cię to kosztowało, wiesz tylko TY,
ale wiedz, że dla nas był to dobry czas,
za który całym sercem Ci dziękujemy.
Wierzymy, że był to też owocny czas dla uczniów klas III i I.
Dziękujemy za Twój patriotyzm,
za Twoje niezłomne biało-czerwone serce,
które bije w rytm „Mazurka Dąbrowskiego”.
Pamiętaj, że to nie Ty masz się zmieniać…
Pamiętaj też, że zawsze masz wśród nas swoje miejsce,
bo jesteś jedną z nas.
Życzymy Ci ludzkiej życzliwości, rodzinnej miłości,
Zdrowia i Bożej troski.
W tym roku szkolnym przyszło nam też pożegnać panią psycholog – Adriannę Książek, która była w naszej kadrze przez ostatnich dziesięć miesięcy. Każdy człowiek czegoś nas uczy, a tym samym ubogaca. I za to wzajemne ubogacanie się, za wspólną drogę z serca pani Adzie dziękujemy.
Ada – każdemu dziecku z oddaniem pomaga,
a gdy jest taka potrzeba, doradza komu trzeba.
Ado!
W swojej profesji każdego dnia zdobywasz nowe doświadczenia,
poznajesz ludzkie historie (niestety często te smutne i bolesne),
a w dzisiejszych czasach ten bagaż życiowych doświadczeń
powiększa się w zatrważającym tempie.
Mimo młodego wieku dźwigałaś go z odwagą.
Zarówno Ty, jak i my doskonale wiemy,
że drogi ludzkiego życia bywają czasem szerokie, a czasem wąskie,
czasem proste, a czasem kręte.
Bywa, że idziemy swobodnie z górki,
ale przychodzi czas, że musimy z mozołem wspinać się na szczyty.
Czasem wiatr nas popycha, ale są dni, gdy wieje nam w oczy.
Fragment naszej życiowej drogi przeszliśmy razem –
my z Tobą, Ty z nami.
Mamy nadzieję, że był to dla Ciebie wartościowy czas.
Jesteśmy przekonani, że wspólnie stworzyliśmy coś dobrego dla naszych uczniów i za to dzisiaj Ci dziękujemy.
Życzymy Ci, byś na drodze swojego życia spotykała życzliwych ludzi,
by Twoja kariera zawodowa usiana była sukcesami,
skrojonymi na miarę Twoich możliwości.
Z całego serca życzymy Ci także szczęścia w życiu osobistym.
